Distributed denial of service (ddos)‑diensten (ook wel: booters of stressers) vormen een belangrijke infrastructuur voor cybercriminelen. Met deze diensten kunnen gebruikers tegen betaling aanvallen laten uitvoeren om websites en online diensten onbereikbaar te maken. Hoewel dergelijke tools soms worden gepresenteerd als “testdiensten”, worden zij in de praktijk veelvuldig ingezet voor strafbare feiten.
Doel overzicht
Deze subpagina biedt een overzicht van internationale operaties gericht op ddos‑diensten (voornamelijk ‘webstressers’) en hun gebruikers. Per operatie wordt ingegaan op de aanpak, betrokken autoriteiten en interventies. Het doel is inzicht te geven in de ontwikkeling van opsporingsstrategieën, de rol van internationale samenwerking en de verschillende interventievormen.
Voor de samenstelling van dit overzicht is gebruik gemaakt van CoPilot (GPT 5.5, denkmodel). De URL’s en informatie in genoemde bronnen in de tekst zijn daarna handmatig gecontroleerd. Stuur mij gerust een e-mail als je een fout ziet of een belangrijke operatie mist.
Overzicht van operaties
- Netspoof (2016)
- Operation PowerOFF (2018)
- Operation PowerOFF (2022) (vervolg)
- Operation PowerOFF (2024) (vervolg)
- Operation PowerOFF (2025 (vervolg)
- Operation PowerOFF (2026) (vervolg)
Korte reflectie
De aanpak van ddos‑diensten laat een duidelijke ontwikkeling zien richting een combinatie van handhaving en preventie. Naast arrestaties en het offline halen van infrastructuur zetten opsporingsdiensten steeds vaker in op het identificeren en waarschuwen van gebruikers, bijvoorbeeld via brieven, huisbezoeken en online campagnes. Operation PowerOFF kent verschillende iteraties waarbij de politie vergelijkbare interventies en niet schuwt om nieuwe middelen in te zetten om dit gedrag te ontmoedigen.
Deze interventies vormen op hun beurt een belangrijke bron van onderzoek. Dat komt ook sterk naar naar voren in ons Basisboek Cybercriminaliteit.