Hacks in de havens van Rotterdam en Antwerpen

In deze blog breng ik een rapport en uitspraken samen over de hacks in de havens van Rotterdam en Antwerpen die drugscriminaliteit voor georganiseerde misdaad faciliteerden. Daarbij heb ik gebruik gemaakt en geëxperimenteerd met Notebook LM. Een automatisch gegeneerde podcast is hieronder te luisteren:

Over de hacks zijn ook onder andere deze interessante achtergrondartikelen verschenen: The Mob’s IT Department | Bloomberg Business (2015) en Inside Job: How a Hacker Helped Cocaine Traffickers Infiltrate Europe’s Biggest Ports | OCCRP (2023). Het Bloomberg artikel beschrijft in feite de eerste generatie havenhacks en OCCRP en de jurisprudentie de tweede generatie havenhacks. In de eerste generatie hacks werd o.a. gebruik van gemaakt van keyloggers verstopt in stekkerdozen en de tweede generatie lieten ze ‘insiders’ malware installeren via USB-sticks op computers.

Notebook LM maakte ook automatisch deze ‘infographic’ op basis van de bronnen:

(ik heb het bewerkt en er enkele taalfoutjes uitgehaald).

Voor de liefhebbers heb ik ten slotte ook deze video automatisch gegenereerd op basis van de bronnen.

Europol rapport

Op 5 april 2023 publiceerde Europol een rapport (.pdf) over criminele netwerken in Europese havens. Het Europol-rapport schetst een beeld van Europese havens als kritieke infrastructuur die essentieel is voor de handel, maar tegelijkertijd zeer kwetsbaar voor infiltratie door georganiseerde misdaadnetwerken. Door het enorme volume van meer dan 90 miljoen containers per jaar is handhaving uiterst moeilijk, aangezien slechts 2% tot 10% fysiek gecontroleerd kan worden. Criminelen maken gebruik van deze lage pakkans en de vele actoren die toegang hebben tot haveninformatie om illegale goederenstromen te faciliteren.

Een van de meest prominente methoden die Europol beschrijft, is de fraude met containercodes (PIN-code fraude). Hierbij stelen criminelen unieke referentiecodes om containers ‘legaal’ van terminals op te halen voordat de rechtmatige eigenaar verschijnt. Deze vorm van digitale diefstal is met name in Rotterdam en Antwerpen op grote schaal vastgesteld en heeft de smokkel van honderden tonnen drugs mogelijk gemaakt.

De volgende infographic over pincodefraude uit het rapport geeft het proces duidelijk weer:

Corruptie wordt aangemerkt als de belangrijkste factor (“key enabler”) die infiltratie in havens mogelijk maakt. Criminele netwerken richten zich op medewerkers die toegang hebben tot gevoelige informatie of ICT-systemen. Door middel van hoge omkoopsommen worden personeelsleden verleid om digitale achterdeuren te creëren of vertrouwelijke informatie over scancontroles te lekken.

Ten slotte waarschuwt het rapport voor de interconnectiviteit van havens en de gewelddadige gevolgen van deze criminaliteit. Havens zoals Antwerpen en Rotterdam zijn perfecte hubs vanwege hun automatisering en verbindingen met het Europese achterland. De rivaliteit tussen criminele groepen leidt echter vaak tot geweld op straat in de omliggende steden, waarbij ook onschuldige omstanders slachtoffer kunnen worden.

Megazaak Zenne (Haven van Antwerpen)

In de megazaak Zenne heeft het Gerechtshof Amsterdam op 9 januari 2026 een 59-jarige verdachte veroordeeld (ECLI:NL:GHAMS:2026:21) tot een gevangenisstraf van 8 jaar en 6 maanden voor zijn leidende rol in een internationale criminele organisatie. De verdachten werden ook in eerste instantie veroordeeld door de rechtbank Amsterdam (zie o.a. ECLI:NL:RBAMS:2022:6800).

De organisatie drong tussen september 2020 en april 2021 binnen in de systemen van een havenbedrijf in Antwerpen. Dit gebeurde door een loketbediende om te kopen voor € 10.000, die vervolgens een USB‑stick met malware in een terminalcomputer plaatste. Hierdoor kregen de criminelen een digitale ‘backdoor’ tot de Solvo‑containerapplicatie, waardoor zij op afstand konden zien waar containers stonden, camerabeelden konden bekijken en konden controleren welke containers ‘scanvrij’ waren.

De verdachte wordt veroordeeld voor het medeplegen van de invoer van 210 kilo cocaïne via het schip Callao Express in Rotterdam in september 2020, verstopt in een container gevuld met flessen wijn. De naam van het schip waarop de container met drugs werd vervoerd, het containernummer, het zegelnummer, de hoeveelheid cocaïne en de data komen overeen met de inhoud van de gesprekken die kort voor en na de onderschepping zijn gevoerd via SkyECC‑telefoons. Ieder van de verdachten heeft essentiële handelingen verricht ten behoeve van de verlengde invoer van de 210 kilo cocaïne, zoals het regelen van de transporteur en het zorgdragen voor de borg van de transporteur, het opstellen van fictieve stukken ten behoeve van het transport, het uitleggen van de werking van Portbase aan een mededader voor het voormelden en het volgen van de aankomsttijd van het schip – van belang omdat de transporteur onmiddellijk ter plaatse moest zijn – en het door de verdachte instrueren van een medeverdachte, het opnemen van mededaders in groepschats ten behoeve van de onderlinge communicatie en het coördineren van de werkzaamheden.

Uit ontsleutelde SkyECC‑ en EncroChat‑berichten bleek dat de verdachte zich ook schuldig maakte aan het in de uitoefening van een beroep of gewoonte handelen in automatische geweren (zoals AK‑47 en MP5), handgranaten en munitie. De verdachte probeerde bovendien een slachtoffer af te persen voor 100 ‘bricks’ cocaïne of de geldwaarde daarvan, waarbij hij een beloning van 20 kilo cocaïne in het vooruitzicht stelde, welke hoeveelheid volgens het hof doorgaans rond een half miljoen euro waard is. Daarmee heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan een poging tot uitlokking van afpersing

Mega Berghaven (Haven van Rotterdam)

In de zaak Mega Berghaven (ECLI:NL:RBROT:2025:10707) draait het om een grootschalig corruptieschandaal bij de Douane Rotterdam, waarbij een 46-jarige douanemedewerkster gedurende bijna anderhalf jaar (rond 2020) vertrouwelijke informatie verkocht aan drugshandelaren. Zie ook het persbericht Celstraffen voor corrupte douanier en drie medeverdachten | Rechtspraak.

De vrouw raadpleegde douanesystemen zoals Plato en de Risicodatabase om gegevens over specifieke containers en bedrijven te achterhalen. Ze deelde screenshots van deze systemen via beveiligde SkyECC-cryptotelefoons met criminelen. Met de verstrekte informatie konden drugshandelaren zien welke containers een laag risico op controle hadden (‘scanvrij’) of juist geselecteerd waren voor controle. In de chats werd specifiek gesproken over transporten zoals bananen of mango’s uit Brazilië, waarbij de term “opium” werd gebruikt als verhulling voor cocaïne.

Uit de onderschepte chats bleek dat de organisatie aanzienlijke bedragen betaalde voor de informatie. Zij ontving € 25.000 (25K) per check in het douanesysteem. De 51-jarige zus van de douanier fungeerde als een cruciale tussenpersoon. Zij leverde de cryptotelefoon aan de douanier en onderhield het contact met de kopers van de informatie. De opbrengsten, die in totaal enkele tonnen bedroegen, werden witgewassen door grote contante stortingen op bankrekeningen en de aankoop van vier appartementen in Kosovo.

De douanier werd veroordeeld tot 43 maanden gevangenisstraf. Zij werd schuldig bevonden aan passieve ambtelijke omkoping, computervredebreuk, schending van het ambtsgeheim, witwassen en voorbereidingshandelingen voor de invoer van harddrugs.