Veroordeling voor ‘uitreizen’ naar Syrië en de rol digitaal bewijs

Op 27 juli 2017 veroordeelde (ECLI:NL:GHAMS:2017:3041) het Hof Amsterdam een 23-jarige Syriëganger voor het uitreizen en het voorbereiden/bevorderen van terroristische misdrijven en poging tot deelneming aan een terroristische organisatie (IS). Het hof acht bewezen dat de verdachte wilde deelnemen aan de gewapende strijd van IS in Syrië.

Het hof legt een hogere straf op dan de rechtbank (drie jaar), maar met een aanzienlijk voorwaardelijk deel (twee jaar), met bijzondere voorwaarden, waaronder contactverboden. Het Hof komt tot de hogere straf ‘op de stuitende aard van de misdrijven waaraan IS zich structureel bezondigt en heeft bezondigd’, gelet op de strafrechtelijke doelen van vergelding en afschrikking. De zaak is voor deze rubriek interessante vanwege de belangrijke bewijsrol van Facebook en Whatsapp.

Op de inbeslaggnomen gegevensdragers van de verdachte (een laptop en smartphone) is belastend materiaal gevonden, namelijk afbeeldingen/videobestanden van onthoofdingen, preken over jihadstrijders, jihadistische strijdliederen, IS-propaganda voor de gewapende strijd, gedode en (ernstig) gewonde personen en een profielfoto van de verdachte op Facebook, gekleed als een in het zwart geklede strijder met de IS-vlag.

Daarnaast heeft hij via Twitter  uitlatingen gedaan, zoals “Revenge is a promise (28 augustus 2014)”, “Beste om/aivd/politie, jullie gaan allemaal dood (6 december 2014)”, “Jullie zijn kuffaar (ongelovigen) en kuffaar gaan naar de hel (6 december 2014)”, en “Alle jihad-gerelateerde artikelen, tijdschriften, lezingen, filmpjes en films die ik heb doorgespit: research purposes … ik wens nl, naast voetbalexpert, de titel terrorisme-expert in mijn CV te kunnen zetten (6 december 2014)” .

Ten slotte speelde zijn zelfgekozen WhatsApp-naam “Lone Wolf” en de inhoud van zijn contacten met – en over – Nederlandse uitreizigers die zich bij de gewapende strijd hadden aangesloten een rol in zijn veroordeling. In de uitspraak wordt (geanonimiseerd) verwezen naar het gebruik beveiligde communicatiediensten en netwerken, waar de jihadstrijder gebruik van maakte.

Digitaal bewijs speelde grote rol in ‘Quote 500’-zaak

Op 29 juni 2017 heeft het Hof Den Haag een verdachte veroordeeld (ECLI:NL:GHDHA:2017:1901) voor 54 maanden gevangenisstraf. De verdachte werd veroordeel voor een gekwalificeerde vorm van diefstal, witwassen en deelname aan een criminele organisatie (de ‘Quote 500’-bende). De criminele organisatie werd zo genoemd, omdat zij hun misdrijven specifiek richten op zeer vermogende Nederlanders die zijn opnenomen in de Quote 500-lijst. De zaak is voor deze rubriek interessant, omdat de digitale sporen zeer belangrijk zijn geweest voor bewijsvoering.

Op een inbeslaggenomen laptop naar aanleiding van een doorzoeking in een woning, bleek dat via de laptop gericht was gezocht naar meerdere adressen van woningen waar later bleek te zijn ingebroken. Deze woningen stonden bijna allemaal vermeld op de Quote-500 lijst. Geconstateerd werd dat op de laptop veelvuldig gebruik was gemaakt van Google Maps, waarmee tot op straatniveau was ingezoomd op woningen van kapitaalkrachtige personen. Ook droegen andere zoektermen bij aan de bewijsovertuiging van de rechters zoals: “huurauto”, “autoverhuur” en “auto huren den haag zonder creditcard”. 

Daarnaast bleek kon de politie kennelijk door middel van een internettap in 2012 nagaan welke internetsites werden bezocht vanaf het IP-adres van de woning van de verdachten. Hieruit bleek dat men dagelijks internetsites bezocht van juweliers die goud opkopen en sites waarop de goudkoers wordt vermeld. Tevens bleek dat via Google Maps plattegronden werden bekeken van diverse gemeenten waarin relatief veel kapitale woningen staan. Ook werden diverse zoekslagen gedaan op personen die op de lijst ‘Quote 500’ voorkomen, waarbij werd gezocht op hun adressen en artikelen waarin zij werden genoemd en waarbij via Google Maps of huizenverkoopsite Funda hun woningen werden bekeken.